Vrijdag 15 mei
Daar gaan we dan: nog één laatste keer voor dag en dauw eruit! We hebben enorm genoten van de geweldige nachtrust in dit paradijselijke oord. Jammer dat het zo kort heeft geduurd. We genieten van een ontbijt en de eerste echte koffie sinds een week en maken ons klaar voor de ochtendsafari. Voor de poort van het Tarangire National Park doen we het hoogst noodzakelijke: de drivers organiseren voor ons de toegang tot het park en Michiel deelt loperamide uit op het herentoilet. Hier staat namelijk een lange rij slachtoffers te wachten voor een noodzakelijk bezoekje aan het toilet. Meer dan ooit tevoren voelen wij mee met onze vrouwen die vaker een lange rij met hoge nood trotseren!
De safari heeft zo’n 3 uur mogen duren. Wat is de schepping toch mooi! Onder andere werden gezien: olifanten, giraffes, bavianen, bizons, een jakhals en vogels in verschillende soorten en maten (met een niet te reproduceren naam). Na de safari werden we bij een souvenirshop gebracht om te lunchen en natuurlijk om souvenirs in te slaan. Alle prijzen zijn fors en staan er in dollars op, wat dus betekent dat men er vanuit gaat dat er bij de kassa onderhandeld gaat worden. Bij balie 1 onderhandel je en bij balie 2 betaal je het overeengekomen bedrag. Dit chaotische tafereel leverde een lange rij voor de kassa op. En dat is niet fijn als je in de organisatie zit en weet dat je op tijd staat. De instructies waren duidelijk: devotion en maken dat je in de auto komt om de reis te vervolgen. Zo gezegd, zo gedaan en meer dan genoeg op tijd stonden we op het vliegveld. Daar namen we afscheid van onze lokale partners en reisgenoten die hun reis op een andere manier vervolgen. Bij het opstijgen vliegen we langs de Kilimanjaro tegen de ondergaande zon. Een juweeltje in Gods schepping. We verlaten een land met enorme contrasten in zich. Wat zijn we dankbaar voor alle kanten die we hebben gezien.
Jeroen heeft ons met de laatste devotion handvaten gegeven om hiermee om te gaan. Dat wat wij hebben gezien en meegemaakt, de dingen die ons veranderd hebben, zijn moeilijk uit te leggen aan de mensen thuis die niet dezelfde ervaring hebben. Wij mogen hierin een voorbeeld nemen aan Jezus. Hij, die alles overzag, maakte zich klein om stukje bij beetje Zijn leerlingen deelgenoot te maken van wat Hij zag. Eenmaal thuis dan mogen wij, door onze verhalen heen, mensen deelgenoot maken van onze strijd voor recht! Dank U Heer. U kwam en overwon. Dank voor uw werk door de Muskathlon.
Bedankt voor jullie betrokkenheid tijdens de Muskathlon Tanzania!
