Dag 7: Genieten van Gods schepping

Donderdag 14 mei

Na een nacht waar de beentjes de nodige rust hebben gekregen na het harde werken van gisteren, begonnen we aan ons laatste ontbijt in Singida. Arjan is vandaag jarig en natuurlijk zongen we hem met volle overgave toe , zoals we inmiddels van de Tanzanianen hebben geleerd. Vervolgens werden alle bussen weer volgeladen met koffers, tassen en passagiers om richting Tarangire National Park te gaan. Tijdens de rit, die zo ongeveer vijf uur zou duren, werden alle mensen in bus 3 even flink opgeschikt. Door vermoedelijk een stuk losliggend asfalt, sneuvelde een ruit van de bus. Gelukkig vielen de verwondingen, op een paar schrammen en glassplinters na, mee. God daarvoor alle dank! Gelukkig hebben Tanzanianen altijd overal een oplossing voor en konden we weer snel door met de reis. Aangekomen bij het park werden we onwijs verrast door de fantastisch mooie locatie waar ook nog eens een heerlijke lunch klaar stond. Na een week lang rijst met bruine bonen was dit uitgebreide buffet een waar koningsmaal! Met een goed gevulde buik stapten we de 4x4’s in en begon de eerste safari. En wauw, wat een feest was dat!! We mochten genieten van Gods fenomenale schepping. De prachtige bomen waaronder de indrukwekkende baobab-boom, de hoeveelheid vogels en vlinders, aapjes in bomen, antilopen, herten, zebra’s, giraffen en uiteindelijk als kers op de taart ook de machtig grote olifanten!! We reden terug terwijl de zon langzaam zakte. We zwaaiden naar enthousiaste kindjes langs de weg, reden meerdere keren bijna een koe of een geit aan en kwamen gezandstraald maar vooral voldaan weer aan op de plek waar we eerder lunchten. Opnieuw stond er een riant buffet op ons te wachten waar we heerlijk van hebben genoten. Tijdens het eten werd de jarige Arjan nog een keer in het zonnetje gezet door het personeel van de locatie. Dansend en zingend om de grote boabab boom, met een grote verjaardagstaart voorop, werd er voor gezorgd dat Arjan een onvergetelijke verjaardag zou hebben. Toch maakt het ook even stil. Wat een schril en ingewikkeld contrast met alles wat we de afgelopen dagen hebben gezien en gehoord. De enorme armoede en dan nu de overdaad aan luxe. We merken dat het wennen is om te moeten schakelen, al zijn we er evengoed enorm dankbaar voor. Na het eten sluiten we af met een devotion door Arjan en meerdere, super bijzondere testimonies. Wauw, wat heeft God op deze reis (en daarbuiten) onze harten weten te raken. Met een lach en een traan vertrekken we naar onze slaaplodges. Op naar een nacht vol vreemde geluiden om morgen nog een keer te mogen genieten van een safari. Wat een fantastische laatste momenten van deze bijzondere reis!

P.S, Meer foto's zijn te vinden op het Facebook- en Instagramkanaal van de Muskathlon.