Vrijdag
Het is zover! Na ongeveer anderhalve dag reizen zijn we vanmiddag aangekomen bij een project van Compassion in Arusha.
We werden heel hartelijk ontvangen, een paar kinderen van het project deden een dans voor ons, op een christelijk lied. We werden toegesproken door een medewerker van het project en gingen we bidden met z’n allen voor het eten. Handen wassen voor het eten was een must. De mensen hadden veel eten gekookt voor ons zoals kip, rijst, groente en fruit. Ze waren heel gastvrij en ze hadden alles voor ons klaargezet. Als we moesten plassen, ging dat in een gat in de grond.
Daarna liepen we door naar een steengroeve. Hier werken veel ouders van de kinderen op het project. Het is in feite slavernij, voor een hongerloon werken ze 7 dagen in de week 9 uur lang. De laagste rang in de maatschappij waar je niet meer uitkomt. Zittend op de scherpe stenen en die stenen in kleinere stukken hakken, zodat daarvan weer bakstenen gemaakt kunnen worden. Met een hamer zitten ze daar heel de dag op de stenen. Het voelde ongemakkelijk en schrijnend om deze mensen aan het werk te zien. Oude, magere mensen met kapotte handen van het werk. We mochten naast ze gaan zitten met deze mensen praten en met een hamer en steen in de hand voelen hoe dit is. We hebben gebeden om deze mensen heen, om kracht en gezondheid en de wetenschap dat God ook bij hen is. We hebben ook gebeden dat deze slavenarbeid mag stoppen bij deze generatie. Tijdens deze eerste dag hebben we al duidelijk mogen zien hoe een Compassion project de toekomst van een kind verandert. Van slavenarbeid in de steengroeve naar onderwijs en een betere toekomst. Na het bidden hiervoor liepen we verder, we waren de hoek nog niet om en we zagen de regenboog: een teken van Gods trouw.
In de avond na het a capella aanbidden (omdat de instrumenten nog niet gearriveerd waren), werden we stilgezet bij de vraag: Wie zie jij?
Hierbij horen 3 lessen: sta soms letterlijk even stil, kijk iemand echt even aan, laat je gevoel en emotie toe. Wij zijn vertegenwoordigers van Jezus. We mogen de ander zien als gelijken in andere omstandigheden.
De les uit 2 Koningen 4 is: vraag de ander wat je voor diegene kan doen, op gelijke hoogte, zonder op die persoon neer te kijken.
We hebben veel om over na te denken, te bidden en te danken na deze indrukwekkende dag.
Nu gaan we met een volle maag, kleine oogjes en een gevuld hart naar bed.
We kijken uit naar morgen!
Houd ook onze socials , zoals Instagram en Facebook in de gaten en ons in Tanzania!
