Dag 1 en 2: De reis en de eerste dag in Rwanda

Vrijdag

Vandaag was het dan eindelijk zover we mochten beginnen aan ons mooie avontuur. Om 7:00 verzamelden we op het vliegveld in Brussel, dikke koffers en een paar rode polo’s maakte ons niet te missen. Het inchecken verliep soepel en we konden al snel doorlopen naar de douane. Het is mij (Elise) onbewust nog gelukt een liter frisdrank mee te krijgen door de douane, dus dat was (naast de 8 geplette gevulde koeken) een leuke verrassing toen we in het vliegtuig zaten. De vlucht verliep soepel. We genoten van wat lekkere hapjes en drankjes en kregen zelfs een pizza slice aangeboden. Daar zeiden we natuurlijk geen nee tegen. Eenmaal geland werden vooral heel erg aangekeken en gecontroleerd, maar daarna ook warm verwelkomd! Na een korte busreis en een lekkere (iets grotere) pizza vertrokken we dan opnieuw, maar dan naar dromenland.

ZATERDAG

Vanmorgen ging de wekker om 6:30 uur. Tijd voor wat actie! De sportschoenen gingen aan en na wat heerlijke stretch oefeningen (waarvan de slurfman absolute favoriet was) deden we een competitieve estafette wedstrijd, wat erg goed ging. Niet alleen wij vonden het vermakelijk, ook de Rwandese bevolking vond het erg interessant om ons Nederlanders te zien rennen. En dat werd dan ook uitgebreid vastgelegd. Na een douche en heerlijk ontbijt vertrokken we naar een Compassion project. We werden ontvangen door wat dames van de community en de pastor van de kerk. Er werd gezongen en gedanst en we kunnen wel stellen dat we erg genoten hebben en ons erg welkom voelden. Met een aantal collega’s en moeders van Compassion mochten we bomen planten rondom de kerk. Later die middag gingen we op huisbezoek. Dit maakte diepe indruk. We reden een stukje en al snel zag je de pracht en praal van de stad veranderen. Achter het mooie gezicht van Kigale zagen we flarden vana rmoede. We voelden ons ongemakkelijk bij het besef van onze rijkdom en dat wij nu even "op bezoek" mogen. We slingeren een heuvel op en zien kinderen en gezinnen uitlopen om te kijken wat er gaat gebeuren. We liepen in groepjes naar verschillende huizen en bezochten zo allemaal een ander gezin. Met allemaal andere verhalen. We ontmoetten kinderen die sinds gister niks gegeten hadden. We bezochten huizen van 4 bij 4 meter met een dak dat je geen dak meer kon noemen door de hoeveelheid gaten in het plafond. We werden liefdevol ontvangen en de mensen zijn dankbaar voor het werk van Compassion en de lokale kerk, maar ook wij zijn dankbaar dat zij hun kwetsbare verhalen ons toevertrouwen. We sloten de dag af met een getuigenis van Epiphany (56 jaar) die ondanks alle ellende die zij in haar leven had meegemaakt, nog steeds haar oog en vertrouwen had op de Heer. De groep is duidelijk onder de indruk van de rauwheid van haar verhaal, maar ook van haar rotsvaste vertrouwen op God. Samen zingen we en samen bidden we, als broes en zussen. We evalueerden de dag met ons team en lagen na deze lange, mooie, gevulde dag weer in een heerlijk opgemaakt bed.