Nieuwe ronde, nieuwe kansen
Het is een veelgehoorde uitspraak zo aan het begin van het nieuwe jaar: ‘nieuwe ronde, nieuwe kansen’. Uit recent onderzoek blijkt dat maar liefst 43 procent van de Nederlanders op 1 januari start met goede voornemens. En ik moet eerlijk zeggen: het is ook lekker, starten met een schone lei. Je kan zeggen dat je nog geen training gemist hebt, je hebt nog geen belangrijke taken uitgesteld en je hebt nog geen ‘cheat day’ gehad. Heerlijk om dat tegen jezelf te kunnen zeggen toch?
De realiteit is echter anders: vóór half februari is 80 procent van de mensen alweer gestopt met hun goede voornemens! Het blijkt dat het nieuwe jaar toch niet echt anders is dan het afgelopen jaar en het jaar daarvoor. Maar hoe komt het dan dat zoveel mensen zó snel stoppen en dat slechts 8 à 9 procent van de mensen het tot het einde van het jaar volhoudt?
Veel mensen -waaronder ikzelf- denken dat motivatie de belangrijkste factor is. Dit blijkt echter niet zo te zijn. Dé reden waarom goede voornemens wel slagen, is omdat er een systeem aanwezig is: je koppelt bepaalde acties aan vaste momenten of vaste triggers. Je zegt dus niet: ‘ik ga vanaf nu drie keer in de week sporten’, maar: ‘ik ga op maandag, woensdag en zaterdag minimaal een uur bewegen’. Of: ‘elke avond na het tandenpoetsen, ga ik nog tien minuten mijn oefeningen doen’.
Door het op deze manier aan te pakken creëer je bepaalde routines voor jezelf. En dan gebeurt er iets heel leuks: de theorie van het wilskrachtreservoir (ego depletion) treedt in werking. Deze theorie leert ons dat we op een dag maar een bepaalde hoeveelheid wilskracht hebben om bepaalde keuzes te maken. Als je de hele dag al continu keuzes maakt die veel wilskracht van je vragen, zal dit aan het einde van de dag niet meer lukken: je reservoir is leeg. Dit is precies de reden waarom veel mensen ‘s avonds op de bank toch die zak chips erbij pakken.
Goed nieuws: je wilskrachtreservoir is te trainen! Als je je goede voornemens koppelt aan een systeem, duurt het ongeveer zes weken (kleine veranderingen) tot drie maanden (grote veranderingen) tot een bepaalde actie een routine wordt. En het mooie is: als iets eenmaal een routine is, tapt het niet meer uit je reservoir. Dan kies je ‘s avonds toch voor die gezonde snack in plaats van de zak chips.
En dan komt motivatie toch nog om de hoek kijken. Motivatie is namelijk de startmotor van dit hele proces. Het zorgt ervoor dat je in beweging komt, dat je de keuze maakt om te starten. Dit jaar bestaat de Muskathlon 15 jaar! In die vijftien jaar hebben meer dan vierduizend mensen de keuze gemaakt om een jaar apart te zetten en zich in te zetten voor al onze broers en zussen wereldwijd die het zoveel minder hebben dan wij. Zij hadden een enorme motivatie om een verschil te maken voor deze mensen, om een verschil te maken voor die ene.
Hadden deze vierduizend mensen hier tijd voor in hun agenda? Nee, waarschijnlijk niet. Het was totaal niet logisch om mee te doen. Het is nog steeds de reactie die ik het vaakst hoor: ‘ik wil echt nog wel een keer meedoen, maar het komt me nu gewoon echt niet uit’. ‘Ik heb net een nieuwe baan.’ ‘We zijn net verhuisd.’ ‘Ik ga dit jaar afstuderen.’ Ik kan je één ding zeggen: het juiste moment gaat nooit komen. En daarom wil ik je aanmoedigen: laat dit jaar, het jaar van vijftien jaar Muskathlon, zijn waarin jij het gewoon gaat doen. Laat de motivatie om een verschil te maken groter zijn dan de bezwaren, dan helpen wij je om die routines te bouwen en de eindstreep te behalen. Nieuw jaar: nieuwe ronde, nieuwe kansen!
