Dag 5: Hoe lang nog Heer?

Dag 5: hoe lang nog heer?

Met enige vertraging de vijfde blog, lees verder dan kom je erachter waarom het wat langer duurde om dit alles op papier te krijgen..

De dag begon al eerder dan ons lief was, om half drie ‘s ochtends passeerden we de Hongaarse grens. De Roemeense politie kwam de slaapcabines binnen om ons paspoort te checken. Grappig hoe anders iedereen hiermee om ging, de één kon vanwege stress het paspoort niet vinden, de ander gaf half slapend direct het paspoort weg (ondanks dat we tijdens deze reis keer op keer geleerd hebben niet zomaar je paspoort weg te geven ;-P)), de ander stond direct naast het bed. En dan heb je nog Robin. De politie kwam binnen en zei ‘Holland all of you’? Robin verstond doordat hij net wakker werd ‘Holland loves you’ waarop hij antwoordde: ‘Holland loves you too’. We kunnen er in ieder geval met z’n allen om lachen.

We begonnen de ochtend met een overdenking met stille tijd over Psalm 10. In mijn tijd met God vroeg ik hem naar aanleiding van het eerste zinnetje; ‘hoe lang nog Heer?’ de vraag die bij ons allemaal op deze reis wel eens naar boven is gekomen: ‘wanneer grijpt u in, in de levens van deze mooie mensen?’

Een lekker kort en duidelijk antwoord volgde: ‘Ik ben de Redder, lees je boek maar’.

Ik had een boek meegenomen naar de Muskathlon waarin verschillende aspecten van het karakter van Jezus worden uitgelegd. God wist uiteraard dat ik deze nog niet had geopend. Hij wist dat ik in hoofdstuk 13 de naam Redder uitgelegd zou krijgen.

Ik begon te lezen: ‘Mensen zijn vaak op zoek naar de redding in plaats van naar de Redder. Dit kan door meerdere aspecten; een doktersbezoek, geld, materialen, maar ook vrijheid. Het enige wat kan redden is niet iets maar een iemand: Jezus’.

Dit gaf antwoord op mijn vraag. Ja, we mogen praktische hulp bieden door het ingezamelde geld van de Muskathlon en de hulp die Scharlaken Koord brengt, maar bovenal mogen we Jezus brengen op de plekken waar redding nodig is. Alleen Hij kan redden, en op Zijn tijd zal Hij Recht brengen (Psalm 10:17-18).

Aangekomen op het treinstation in Wenen kregen we te horen wat vrouwen onderweg soms kunnen ervaren en hoe gebonden ze kunnen zitten. We vervolgen de tweede helft van de reis die de vrouwen soms ook maken met dat in gedachten.

We hadden aardig wat verschillende overstappen op onze reis naar Nederland, en alles liep voorspoedig tot we net voor Ulm stil kwamen te staan. Om het programma te vervolgen was het van belang dat we de volgende trein zouden halen. Naast dat we met elkaar hebben gebeden, hebben we het thuisfront ook ingeschakeld om mee te bidden voor een goed verloop.

Helaas verliep het anders, en bleef de trein meer dan twee uur stilstaan.

Op een gegeven moment begon een klein groepje te aanbidden in een tussencoupé van de trein. We wilden ondanks het ongemak twee nummers zingen, omdat we geloven dat er doorbraak zit in aanbidding. Na de aanbidding brachten we de situatie in gebed. Er werd nogmaals gebeden voor beweging van de trein en voordat de zin uitgesproken was, begon de trein te rijden!

Onderweg naar Düsseldorf bekeken we een film over de seksindustrie wat inzoomde op pornografie en betaald sekswerk, en hoe mannen op het punt komen om seks te kopen (de documentaire Buying Her is te kijken op de website van Exodus Cry en op YouTube: https://watch.exoduscry.com/asset/d285B92C390678C73B6B9273E629/player ).

Confronterend en pijnlijk om de realiteit hierin ook onder ogen te komen.

Ondanks alle gebed hebben we de treinaansluiting in Duitsland, en daarmee ook de bus in Nederland niet gehaald. Aangekomen op Düsseldorf heeft de crew weer alles gedaan om te zorgen voor een oplossing. Vanwege een groot concert in de stad waren er geen hotel kamers meer beschikbaar voor de grootte van onze groep.

Bijzonder om te merken, dat ondanks hoe moe we waren, de sfeer in de groep gemoedelijk, liefdevol en betrokken bleef. We hebben openlijk aanbiddingsnummer gezongen en gebeden op het station en de situatie weer als groep opgedragen aan de Heer. Uiteindelijk waren er genoeg taxi medewerkers die het zagen zitten om ons in verschillende busjes en auto’s de grens over, richting Putten, te rijden. Om 3:15 op dinsdagochtend kwamen we aan op bestemming.

Dankbaar voor ons bed, een veilige aankomst en de inzet van de crew beginnen we morgen (straks) weer aan een nieuwe dag.

Ik geloof dat ondanks dat de reis anders verliep dan verwacht, en we dingen hebben moeten schrappen, deze reis precies goed gaat zijn zoals die nu is <3

De blog van vandaag is geschreven door Susanne