Het gevoel van onmacht in onrecht is iets wat iedereen denk ik wel eens heeft ervaren, het gevoel niks te kunnen doen in een situatie waar je alles zou willen veranderen. Dat gevoel kreeg ik in Brazilië, toen ik voor het eerst een vrouw, onder invloed, op straat zag staan op een rustige avond in de sloppenwijken, klaar om zichzelf te verkopen. Vanwege haar manier van dansen vroeg ik aan degene met wie ik daar was wat ze daar deed, waarop diegene antwoordde: 'Zij, oh zij is gewoon een ...' 'Zo zorgt ze voor haar gezin'. Ik wist dat de prostitutie bestond, maar iemand zo op straat zien staan maakte dat het van iets afweten opeens bewustwording werd. Versteld van hoe er over haar werd gesproken, hoe zij haar kinderen onderhoudt en hoe normaal het was in deze cultuur dat zij hier stond, reden we door. Alles in mij wilde terug naar deze vrouw, en haar vertellen wat haar waarde is. Met een traan op mijn gezicht zou ik haar willen vertellen dat er andere manieren zijn om te zorgen voor zichzelf en haar kinderen. Daar was weer het woord; onrecht. Want wat zijn de opties voor vrouwen die niks anders kennen dan dit. Een aantal maanden later, op een avond tijdens de bijbelschool die ik volgde, werd ik weer bepaald bij dezelfde doelgroep en vroeg ik God: Wat wilt u hiermee, wat kan ik hierin doen? Waarop Hij antwoordde: Ga maar terug naar de plek waar je hart voor het eerst werd geraakt. Zo lekker vaag als de antwoorden van God soms kunnen zijn, bracht dit niet gelijk verheldering. Wel wist ik dat het ging over de bewogenheid die ik voelde in de auto, bij het zien van de werkelijkheid voor deze vrouwen. Gods antwoord was voor mij een uitnodiging om te blijven kijken naar wat er op mijn pad zou komen en mij uit te strekken naar wat Zijn hart beweegt. Nu, zo 3 jaar later, loop ik bijna twee jaar mee als vrijwilliger in een overweeghuis waar vrouwen uit de prostitutie overwegen te stoppen en wachten in rust op een passende vervolgstap. De pure verhalen laten zien hoeveel onrecht er is, wat er allemaal nog gebeurd in het donker en wat een weg ze nog te gaan hebben na het uitstappen naar het licht. Hardlopen is nooit iets geweest voor mij, maar ik wil gaan lopen voor de mooie vrouwen die ik heb mogen leren kennen, de vrouwen die nog leven in de onmacht en om met de opbrengst de toekomst van mensenhandel te verkleinen. Ook al is het maar voor die ene. ~ He left the 99 to find the one, matt. 18:12-14.