Na mijn stageperiode bij Tot Heil Des Volks, kreeg ik de mogelijkheid om in dienst te gaan bij het communicatie team. Mijn collega Isabelle is veel bezig met de Muskathlon en vertelde op kantoor altijd hele bijzondere verhalen. Het feit dat ik alle getuigenissen van de reis in 2025 niet zou hebben gehoord als ik niet was blijven werken bij THDV, voelde als een knipoog van boven. Hoe meer ik bezig was met alle verhalen van oud-deelnemers, hoe meer mijn hart werd geraakt. Toen ik meeging naar de terugskomstavond om content te maken, werd ik nogmaals geraakt door het onrecht en zei ik tegen God: "Als iemand mij een stokje geeft, dan doe ik mee met de Muskathlon." En je raad het misschien al, ik kreeg zo'n stokje. Dit is iets dat compleet buiten mijn comfortzone is. Maar Hij verzacht mijn hart voor de mensen die slachtoffer zijn, Hij opent mijn ogen en Hij vergroot mijn bereidheid om actie te ondernemen. Ik geloof dat God bijzondere dingen gaat doen in niet alleen mijn eigen leven, maar ook in de levens van de mensen om mijn heen & de natuurlijk de mannen en vrouwen die Scharlaken Koord helpt.