Dag 7: kracht in kwetsbaarheid
Na een indrukwekkende dag in Amsterdam gisteren, mogen we het
vandaag wat rustiger aan doen. Om 8 uur staat er weer een heerlijk ontbijt voor
ons klaar. Drie goede maaltijden per dag, wat worden we toch goed verzorgd.
Om 9 uur beginnen we met onze dagelijkse devotion. Een moment waar we echt even
tot God mogen komen, een moment om in Zijn rust en vrede te stappen. En een
moment waar ik elke keer naar uit mag kijken. We nodigen de Heilige Geest uit
door het nummer Holy Spirit te zingen met elkaar. Het is zo’n zegen om dan Gods
rust te mogen ervaren in het midden van alle emoties en indrukken van deze
week.
Dit keer spreekt Wieger over gezonde seksualiteit. We hebben deze week heel veel momenten van verwrongen seksualiteit gezien, waar alleen maar wordt genomen van vrouwen. Waar zee worden gezien als lustobject. Alsof ze een levenloos product zijn om te kopen, te misbruiken en kapot te maken. Uit pure egoïsme en zelfbevrediging. En dat is precies wat de vijand wil, want dit schaadt het beeld van een liefdevolle Vader in de hemel. Er is zoveel gebrokenheid rondom seksualiteit, voor mannen én vrouwen. Juist ook binnen in de kerk. Het lijkt vaak zo’n taboe om over dit onderwerp te praten, terwijl de kerk juist dé plek moet zijn om dit bespreekbaar te maken. Zonder schaamte, zonder oordeel.
God heeft seksualiteit juist zo mooi bedoeld. Wieger leest stukken voor uit Hooglied, waarin we horen hoe de partners gelijk zijn aan elkaar. En dat is de manier hoe God wil dat we het beleven. Dat brengt Hem ook vreugde, want het weerspiegelt iets moois en kostbaars van Hem. En dan zegt Wieger: “Je bent hier niet om te nemen, maar om te dienen.” En ik denk dat het net zoveel geldt voor de vrouwen als voor de mannen. We mogen in relatie leren om de ander te dienen.
Wat een bijzonder moment om zo open te praten over dit onderwerp. Iets wat super kwetsbaar is. Door samen in deze thematiek te duiken, creëert het ook ruimte om onszelf kwetsbaar op te stellen, en met elkaar te delen over onze eigen worstelingen.
De rest van de ochtend geven preventiecollega’s van Scharlaken Koord een interactieve presentatie waarin ze ons meer vertellen over het preventiewerk dat ze doen op middelbare scholen over online en offline uitbuiting. Wij krijgen een voorproefje van hoe zo’n les eraan toe gaat. Het is belangrijk om het onderwerp over seksualiteit open te breken en hen bewust te maken van bepaalde risico’s, maar vooral ook een open sfeer te creëren waar jongeren vragen durven stellen en eerlijk durven te delen. Let’s talk about it.
We hebben het ook over pornografie. Iets dat de “industrie” van mensenhandel voedt. En iets waarmee veel jongeren in aanraking komen, maar ook een onderwerp dat vaak juist niet besproken wordt. Dat kan komen door schaamte. Schaamte laat het lijken alsof je de enige bent die worstelt met iets als pornografie. Maar juist door erover te praten, zonder oordeel, leren we jongeren om dingen minder voor zichzelf te houden. En om hulp te vragen als dat nodig is.
We kijken video’s van drie mannen die in het verleden geworsteld hebben met pornografie. Ze delen wat er in hun omging toen zij naar porno keken. Dat het eigenlijk iets heel egocentrisch is, waarbij zij alleen denken aan “ik wil dit, ik wil dat en het maakt me niet uit wat zij wil.” Maar dat het vaak ook iets is dat ze niet onder controle hebben, net als bij andere verslavingen. Daarin ervaren zij ook echt tweestrijd met zichzelf. Dat ze het soms eigenlijk helemaal niet willen, maar het toch doen.
Wat mij dan het meest raakt is als een van hen met tranen in zijn ogen zegt: “A woman is a treasure, and she should be treated as such.”
En dat is zo belangrijk. Dat we als mens mogen weten dat we kostbaar zijn, want zo heeft God ons gemaakt en vanuit die waardigheid mogen wij leven. Om jonge meiden en jongens in hun waardigheid te zetten, zodat ze weten waar hun grenzen liggen en ook kunnen aangeven wanneer iemand die grens overschreidt.
Daarna krijgen we de opdracht om in groepjes met elkaar een stukje van de reis verwerken. We hebben al onwijs veel gezien en gehoord, soms lijkt het alsof de tijd er niet eens is om alles te verwerken. Dan is een moment als dit heel fijn. We bespreken een aantal vragen met elkaar om eens goed na te denken over wat ons heeft geraakt en wat we willen delen als we weer thuis komen.
Na een lekkere lunch, krijgen we de laatste details over de sportprestatie. De startnummers worden uitgedeeld en juichen elkaar toe als ieder zijn of haar nummer overhandigd krijgt. De spanning stijgt wat, maar de sfeer is goed. We hebben zin om van start te gaan en zijn gemotiveerd om het gewoon te gaan doen!
Na de sportpresentatie kunnen we even tot rust komen. De een gaat op bed liggen en de ander speelt gezellig een spelletje buiten. Fijn om op deze manier nog te kunnen ontspannen voordat de Sportdag van start gaat.
We eten met elkaar en doen nog een laatste devotion buiten bij de start/finish voordat de wandelaars om 21:00 van start gaan, de donkere nacht in.
Maaike spreekt over geloof en volharden, over je oog richten op Jezus – Hebreeën 11. We gaan de strijd aan in geloof en dat geloof hebben we gezien bij de vele mensen die we afgelopen week hebben ontmoet. Zij zijn geloofshelden die voor ons zijn uitgegaan. En als het even moeilijk wordt, dan mogen wij aan hen denken. Niet alleen aan alle ellende die zij hebben moeten doorstaan, maar ook aan de goedheid van God die hen heeft ontmoet op het diepste punt van hun leven.
We worden als groep bemoedigd om te volharden. Maar ook om te genieten, en om het samen te doen met Jezus. Want Hij wandelt met ons mee. Net zoals Hij dat altijd heeft gedaan. Niet alleen voor ons, maar ook voor alle vrouwen en mannen die vastzitten in gedwongen prostitutie. Wat een genadige God mogen wij dienen.
We bidden met zijn allen voor de wandelaars. Zij gaan de rest voor en beginnen 12 uur eerder dan de halve marathon lopers. Wat een helden!
We zien uit naar het moment dat we met zijn allen over de
finishlijn zijn.
Deze blog is geschreven door Naomi S.
Je kunt de avonturen van de sportdag teruglezen in de liveblog.