Dag 2: Jezus in het gezicht van de ander

Dag 2: Jezus in het gezicht van de ander

Na een korte nacht ging de wekker weer om 5:30 uur en trokken we onze sportkleding aan. We startten de dag in de bus, met een vrolijk “Happy Birthday”, voor één van de Muskathleten die deze dag jarig was.
Na een korte rit door het centrum van Chisinau kwamen we aan bij een groot park met een meer en begonnen de dag met aanbidding. Uitkijkend over het water, met de mistnevel laaghangend op het oppervlak luisterden we naar de een inspirerende overdenking van Wieger, één van de geestelijk leiders van de reis. Hij sprak over het thema: God komt naar jou in de diepte van je leven. Terwijl het licht van de opkomende zon weerkaatst in de gebouwen rondom het meer danken we God voor deze dag.

Daarna worden we in beweging gezet met een warming up en rennen of wandelen we één, twee of zelfs keer rondom het prachtige meer. Het is omringd met heuvels, begroeid met bomen die al langzaam beginnen te verkleuren, een teken dat de herfst eraan komt. Met elf graden is het wat fris, maar door het rennen warmen we lekker op.

Bij terugkomst in het hotel staat er een heerlijk ontbijt met veel lokale gerechten op ons te wachten, dankbaar genieten we hiervan. En natuurlijk ook van de lekker warme douche :-)

Half elf verzamelen we weer bij de bus en gaan we op weg naar het eerste project dat we zullen bezoeken. Vandaag via een heuvelachtige weg naar het dorp Bulboaca, waar een project voor kinderen en ouderen is opgezet door pastor Vladimir. Hij heeft een visie en dromen om verbinding herstellen in gezinnen waar vaak een verstoorde relatie is door armoede, (drank)verslaving of omdat één of beide ouders werken in het buitenland. Met het project werkt hij zodat deze negatieve spiraal doorbroken mag worden. Maar bovenal gaat het hem om de ziel van de mensen, hij wil ze bij Jezus brengen.

Elke dag is er kinderopvang en op vrijdag bijbelschool. Ook worden er dagelijks ouderen opgevangen, zodat ze een maaltijd krijgen en zich kunnen douchen en elkaar ontmoeten. En er worden informatieavonden georganiseerd voor ouders en tieners. Het hele project draait om verbinding, en ervoor zorgen dat mensen gezien worden en tot hun recht komen.

Momenteel is er een nieuw gebouw in aanbouw zodat er genoeg ruimte is om al deze activiteiten ook in de winter bij -25 graden te kunnen blijven doen. Vladimir heeft nog veel meer dromen en blijft bidden om dat wat nodig is om dit werk te kunnen blijven doen. Zo is er nog 300.000 euro nodig om het nieuwe gebouw af te maken. De hoop en het vertrouwen van Vladimir dat God hiervoor zal zorgen is zo mooi en inspireert velen van ons. Tijdens een wandeling door het dorp ontmoeten we de 87-jarige Vera. Haar naam betekent ‘geloof’ in het Russisch, haar tweede en derde naam betekenen ‘hoop’ en ‘liefde’. We zien haar stralende ogen in een verweerd en doorleefd gezicht. Ze rent naar binnen om haar Bijbel helemaal vol met aantekeningen te laten zien. Ze leest trouw elke dag en haar geloof is haar houvast. Als we haar vragen wat haar inspireerde om dit te doen vertelt ze ons vurig: "Hoe moet ik anders weten hoe ik moet leven?!", de Bijbel en God zijn het belangrijkst in haar leven.
Daarna gaan we terug met Vladimir naar het project, zodat de andere helft van de groep ook wat mensen in het dorp kan bezoeken. We spelen voetbal, volleybal en hula hoop met de kinderen of maken armbanden. De kinderen genieten van deze aandacht en we hebben ondanks de taalbarrière veel lol met elkaar.

Na een zegenlied voor hen te hebben gezongen en voor Vladimir, zijn gezin en het project te hebben gebeden gaan we weer op pad terug naar Chisinau voor een smakelijk diner. We eten in een lokale Cantina, met een buffet waar we allemaal Moldaavse gerechten kunnen proeven. We hebben lekker de tijd en na veel mooie gesprekken gaan we de straat weer op, en wandelen we in het donker naar een prachtig park. Hier worden we verder meegenomen in het verhaal van Inez, en hebben we een moment van aanbidding en bezinning voordat we weer teruggaan naar het hotel, waar we een paar reflectievragen meekrijgen om in onze teams de dag af te sluiten.

De blog van vandaag is geschreven door Hanneke.