Al jaren is mijn gebed hoe ik mij kan inzetten voor Heere God, hoe ik werk in Zijn Koninkrijk mag doen. Tuurlijk doe ik dit in mijn gezin, maar het kriebelt altijd om meer te mogen doen. Tijdens de Open Doors-dag was mijn hart vol van overgave; ik zal gaan waar God mij wijst. Niet eerder heb ik dit zo duidelijk ervaren. Tegelijk: wat spannend... 63 kilometer wandelen? Dat zie ik mezelf niet zomaar 'eventjes' doen. De afhankelijkheid, het dagelijks mezelf daarin oefenen wordt een hele weg. Het raakt mij dat Christenen zo vervolgd en verdrukt worden. Ik vraag mezelf vaak af: zou mijn geloof dat kunnen dragen? Ik kom daarom met hart en ziel in actie om de gelovigen in Vietnam te steunen met Bijbels, gebed en bezoek. Steun jij mee?